Huh~ I was so glad that the station game (first part) for the three Sunday's school service went on smoothly. Praise the Lord. Although I wasn't appointed for any job in the 7.00a.m. Sunday's school service, but I still attend so that I will not become too clumsy when it comes to my turn to become the fasilitator. I wasn't have much confident in this station game because I am not good in chinese language. This is my weak point: when I have less confident, I become nervous and automatically I talk less or maybe I will just keep quiet, just avoiding to talk to anyone. If I was in my school or college, I think I will get the award for the noisiest friend or perhaps a joker..haha. Not boasting but its true, missing all my friends so much..! Due to my weakness, I have been praying all the while for this event. Back to the story, so I attended the Sunday's school service at 7.00a.m., I joined the primary 3 students who were all under guardian of my childhood friend, Lily Ling. The atmosphere were like market but its interesting and exciting, run and shout with them...
At 9.30a.m. Sunday's school service, everything went on well too. During this period, I have to lead and help out the primary 4 students. They are too obedient. Luckily, they passed all the station. Congratz to them. Beside been obedient, they are cooperative also, every command of mine they obeyed too~ Love them, they are just so cute. Hope they will continue to become the salt and the light of the people arround them regardless of the age and races.
I attended the Holy Communion Service at Wesley Methodist Church, as usual, at 5.00p.m. The topic on that day was "What am I here for?". I will try to prepare a short responsive thought on the sermon that day. I like what did Rev. Lenita Tiong said, "Nothing change in this world!". Yes, nothing is undergoing the evolution. Well, my ancestors weren't a monkey. Haha..
After that, I went for 7.00p.m. Sunday's school service. Wow~ to my surprise, the number of students were so different from morning's service. They were using hall B for the praise and worships. That night, I was in-charged for a station. I got an egg from one of the group. Don't blame me ya, kids! It's your fault who didn't keep the valuable points (the egg) properly...Well, I was so grateful that everything went on well. May God bless all who worked hard on the day, including the headmistress, teachers, the photographer, fasilitators, students and especially to the pastor-in-charge in making the station game for the first part a success.
Tuesday, July 7, 2009
没心情。。。要在充电！ 除你以外~
除你以外
在天上我还能有谁除你以外
在地上我别无眷恋除你以外
有谁能擦干我眼泪除你以外
有谁能带给我安慰
虽然我的肉体和心肠
渐渐地衰退
但是神是我 心里的力量
是我的福份 直到永远
在天上我还能有谁除你以外
在地上我别无眷恋除你以外
有谁能擦干我眼泪除你以外
有谁能带给我安慰
虽然我的肉体和心肠
渐渐地衰退
但是神是我 心里的力量
是我的福份 直到永远
Rukun Negara...
Maka kami rakyat Malaysia akan menumpukan seluruh tenaga dan usaha kami untuk mencapai cita-cita tersebut berdasarkan atas prinsip-prinsip yang berikut:
Kepercayaan Kepada Tuhan
Kesetiaan Kepada Raja Dan Negara
Keluhuran Perlembagaan
Kedaulatan Undang-undang
Kesopanan Dan Kesusilaan
Kepercayaan Kepada Tuhan
Seorang guru berkata pada dirinya bahawa dia tidak percaya akan kewujudan Tuhan dan dia berasa sangat bertanggungjawab untuk mengajarkan kepercayaannya kepada orang lain. Pagi itu dia mengajar murid darjah satu.
‘Anak-anak nampak tak pen yang cikgu pegang ini?’ katanya kepada muridnya sambil memegang sebatang pen.
‘Nampak cikgu!’ jawab kanak-kanak
‘Pen ada ke tak ada?’ soalnya lagi
‘Ada cikgu!’ jawab murid-murid serentak. Mendengar jawapan itu, guru tersebut lantas menyorokkan pen itu ke dalam kocek seluarnya.
‘Sekarang nampak tak pen tadi, pen tadi ada ke tak ada?’ soal guru tersebut.
‘Tak nampak cikgu, pen dah tak ada cikgu!’
‘Pandai anak-anak, sekarang cuba kamu cari TUHAN, nampak tak?’ guru itu menyambung persoalan.
Maka riuh-rendahlah kelas pada pagi itu kerana semua murid . Semua sibuk mencari TUHAN di bawah meja, di belakang almari dan sebagainya.
‘Kami tak nampak TUHAN cikgu!’ kata murid-murid kepada guru mereka
‘Jadi TUHAN ada ke tak ada?’ tanya guru itu kepada mereka.
‘Tak ada cikgu!’ jawab mereka secara serentak. Guru itu tersenyum kerana dia sudah berjaya mengajarkan kepercayaannya kepada kanak-kanak itu. Tiba-tiba seorang murid yang nakal dan selalu membuat bising di dalam kelas berdiri di hadapan.
‘Kawan-kawan, awak semua nampak tak otak cikgu?’ tanya budak itu kepada rakan-rakannya.
‘Tak nampak!’ riuh-rendah jawapan yang kedengaran.
‘Kawan-kawan, cikgu ada otak tak?’ tanya budak itu lagi.
Tidaklah semua benda yang tidak kelihatan itu membawa maksud mereka tiada wujud sama sekali. Bagaimana dengan angin, bukankah kita tidak dapat melihat angin, tetapi kita tahu akan kewujudannya apabila ia meniup dedaun supaya melambai kepada kita. Bagaimana dengan nyawa, bukankah kita dapat melihat nyawa, tetapi jika tiada nyawa, sudah pasti kita sudah dipulangkan kepada tanah.
Walaupun apa agama yang dianuti anda, percaya akan kewujudan Tuhan merupakan Rukun sebagai anak Malaysia.
Kepercayaan Kepada Tuhan
Kesetiaan Kepada Raja Dan Negara
Keluhuran Perlembagaan
Kedaulatan Undang-undang
Kesopanan Dan Kesusilaan
Kepercayaan Kepada Tuhan
Seorang guru berkata pada dirinya bahawa dia tidak percaya akan kewujudan Tuhan dan dia berasa sangat bertanggungjawab untuk mengajarkan kepercayaannya kepada orang lain. Pagi itu dia mengajar murid darjah satu.
‘Anak-anak nampak tak pen yang cikgu pegang ini?’ katanya kepada muridnya sambil memegang sebatang pen.
‘Nampak cikgu!’ jawab kanak-kanak
‘Pen ada ke tak ada?’ soalnya lagi
‘Ada cikgu!’ jawab murid-murid serentak. Mendengar jawapan itu, guru tersebut lantas menyorokkan pen itu ke dalam kocek seluarnya.
‘Sekarang nampak tak pen tadi, pen tadi ada ke tak ada?’ soal guru tersebut.
‘Tak nampak cikgu, pen dah tak ada cikgu!’
‘Pandai anak-anak, sekarang cuba kamu cari TUHAN, nampak tak?’ guru itu menyambung persoalan.
Maka riuh-rendahlah kelas pada pagi itu kerana semua murid . Semua sibuk mencari TUHAN di bawah meja, di belakang almari dan sebagainya.
‘Kami tak nampak TUHAN cikgu!’ kata murid-murid kepada guru mereka
‘Jadi TUHAN ada ke tak ada?’ tanya guru itu kepada mereka.
‘Tak ada cikgu!’ jawab mereka secara serentak. Guru itu tersenyum kerana dia sudah berjaya mengajarkan kepercayaannya kepada kanak-kanak itu. Tiba-tiba seorang murid yang nakal dan selalu membuat bising di dalam kelas berdiri di hadapan.
‘Kawan-kawan, awak semua nampak tak otak cikgu?’ tanya budak itu kepada rakan-rakannya.
‘Tak nampak!’ riuh-rendah jawapan yang kedengaran.
‘Kawan-kawan, cikgu ada otak tak?’ tanya budak itu lagi.
Tidaklah semua benda yang tidak kelihatan itu membawa maksud mereka tiada wujud sama sekali. Bagaimana dengan angin, bukankah kita tidak dapat melihat angin, tetapi kita tahu akan kewujudannya apabila ia meniup dedaun supaya melambai kepada kita. Bagaimana dengan nyawa, bukankah kita dapat melihat nyawa, tetapi jika tiada nyawa, sudah pasti kita sudah dipulangkan kepada tanah.
Walaupun apa agama yang dianuti anda, percaya akan kewujudan Tuhan merupakan Rukun sebagai anak Malaysia.
Sunday, May 24, 2009
洗手間裡的晚宴
女傭住在主人家附近一片破舊平房中的一間。她是單親母親，獨自帶一個四歲的男孩。每天她早早幫主人收拾完畢，然後返回自己的家。主人也曾留她住下，卻總是被她拒絕。因為她是女傭，她非常自卑。
那天主人要請很多客人吃飯。客人們個個光彩照人。主人對女傭說，今天您能不能辛苦一點兒晚一些回家。女傭說當然可以，不過我兒子見不到我會害怕的。主人說，那您把他也帶過來吧。女傭急匆匆回家，拉了自己的兒子往主人家趕。兒子問，我們要去哪里？女傭說，帶你參加一個晚宴。
四歲的兒子並不知道自己的母親是一位傭人。
女傭有些不安。到處都是客人，她的兒子無處可藏。她不想讓兒子破壞聚會的快樂氣氛。更不想讓年幼的兒子知道主人和傭人的區別，富有和貧窮的區別。後來她把兒子關進了主人的洗手間。主人的豪宅有兩個洗手間，一個主人用，一個客人用。她看看兒子，指指洗手間裏的馬桶。這是單獨給你準備的房間，她說，這是一個凳子。然後她再指指大理石的洗漱台，這是一張桌子。她從懷裏掏出兩根香腸，放進一個盤子裏。這是屬於你的，母親說，現在晚宴開始了。
盤子是從主人的廚房裏拿來的。香腸是她在回家的路上買的，她已經很久沒有給自己的兒子買過香腸了。女傭說這些時，努力抑制著淚水。
男孩在貧困中長大，他從沒見過這麼豪華的房子，更沒有見過洗手間。他不認識抽水馬桶，不認識漂亮的大理石洗漱台。他聞著洗滌液和香皂的談談香氣，幸福得不能自拔。
他坐在地上，將盤子放在馬桶蓋上。他盯著盤子裏的香腸和麵包，為自己唱起快樂的歌。
晚宴開始的時候，主人突然想起女傭的兒子。他去廚房問女傭，女傭說她也不知道，也許是跑出去玩了吧。主人看女傭躲閃著的目光，就在房子裏靜靜地尋找。終於，他順著歌聲找到了洗手間裏的男孩。那時男孩正將一塊香腸放進嘴裏。他楞住了。
他問，你躲在這裏幹什麼？男孩說，我是來這裏參加晚宴的，現在我正在吃晚餐。他問，你知道你是在什麼地方嗎？男孩說，我當然知道，這是晚宴的主人單獨為我準備的房間。他說，是你媽媽這樣告訴你的吧？男孩說，是的，其實不用媽媽說，我也知道，晚宴的主人一定會為我準備最好的房間。
不過，男孩指了指盤子裏的香腸，我希望能有個人陪我吃這些東西。
主人的鼻子有些發酸，用不著再問，他已經明白了眼前的一切。
他默默走回餐桌前，對所有的客人說，對不起，今天我不能陪你們共進晚餐了，我得陪一位特殊的客人。然後，他從餐桌上端走兩個盤子。他來到洗手間的門口，禮貌地敲門。得到男孩的允許後，他推開門，把兩個盤子放到馬桶蓋上。他說，這麼好的房間，當然不能讓你一個人獨享，我們將一起共進晚餐。
那天他和男孩聊了很多。他讓男孩堅信，洗手間是整棟房子裏最好的房間。他們在洗手間裏吃了很多東西，唱了很多歌。不斷有客人敲門進來，他們向主人和男孩問好，他們遞給男孩美味的蘋果汁和烤成金黃的雞翅。他們露出誇張和羡慕的表情，後來他們乾脆一起擠到小小的洗手間裏，給男孩唱起了歌。每個人都很認真，沒有一個人認為這是一場鬧劇。
多年後男孩長大了。他有了自己的公司，有了帶兩個洗手間的房子。他步入上流社會，成為富人。每年他都要拿出很大一筆錢救助一些窮人，可是他從不舉行捐贈儀式，更不讓那些窮人知道他的名字。
有朋友問及理由，他說，我始終記得許多年前，有一天，有一位富人，有很多人，小心地維繫了一個四歲男孩的自尊。
讀後很感動, 試問你我可曾如此的顧忌及維護別人自尊呢?
那天主人要請很多客人吃飯。客人們個個光彩照人。主人對女傭說，今天您能不能辛苦一點兒晚一些回家。女傭說當然可以，不過我兒子見不到我會害怕的。主人說，那您把他也帶過來吧。女傭急匆匆回家，拉了自己的兒子往主人家趕。兒子問，我們要去哪里？女傭說，帶你參加一個晚宴。
四歲的兒子並不知道自己的母親是一位傭人。
女傭有些不安。到處都是客人，她的兒子無處可藏。她不想讓兒子破壞聚會的快樂氣氛。更不想讓年幼的兒子知道主人和傭人的區別，富有和貧窮的區別。後來她把兒子關進了主人的洗手間。主人的豪宅有兩個洗手間，一個主人用，一個客人用。她看看兒子，指指洗手間裏的馬桶。這是單獨給你準備的房間，她說，這是一個凳子。然後她再指指大理石的洗漱台，這是一張桌子。她從懷裏掏出兩根香腸，放進一個盤子裏。這是屬於你的，母親說，現在晚宴開始了。
盤子是從主人的廚房裏拿來的。香腸是她在回家的路上買的，她已經很久沒有給自己的兒子買過香腸了。女傭說這些時，努力抑制著淚水。
男孩在貧困中長大，他從沒見過這麼豪華的房子，更沒有見過洗手間。他不認識抽水馬桶，不認識漂亮的大理石洗漱台。他聞著洗滌液和香皂的談談香氣，幸福得不能自拔。
他坐在地上，將盤子放在馬桶蓋上。他盯著盤子裏的香腸和麵包，為自己唱起快樂的歌。
晚宴開始的時候，主人突然想起女傭的兒子。他去廚房問女傭，女傭說她也不知道，也許是跑出去玩了吧。主人看女傭躲閃著的目光，就在房子裏靜靜地尋找。終於，他順著歌聲找到了洗手間裏的男孩。那時男孩正將一塊香腸放進嘴裏。他楞住了。
他問，你躲在這裏幹什麼？男孩說，我是來這裏參加晚宴的，現在我正在吃晚餐。他問，你知道你是在什麼地方嗎？男孩說，我當然知道，這是晚宴的主人單獨為我準備的房間。他說，是你媽媽這樣告訴你的吧？男孩說，是的，其實不用媽媽說，我也知道，晚宴的主人一定會為我準備最好的房間。
不過，男孩指了指盤子裏的香腸，我希望能有個人陪我吃這些東西。
主人的鼻子有些發酸，用不著再問，他已經明白了眼前的一切。
他默默走回餐桌前，對所有的客人說，對不起，今天我不能陪你們共進晚餐了，我得陪一位特殊的客人。然後，他從餐桌上端走兩個盤子。他來到洗手間的門口，禮貌地敲門。得到男孩的允許後，他推開門，把兩個盤子放到馬桶蓋上。他說，這麼好的房間，當然不能讓你一個人獨享，我們將一起共進晚餐。
那天他和男孩聊了很多。他讓男孩堅信，洗手間是整棟房子裏最好的房間。他們在洗手間裏吃了很多東西，唱了很多歌。不斷有客人敲門進來，他們向主人和男孩問好，他們遞給男孩美味的蘋果汁和烤成金黃的雞翅。他們露出誇張和羡慕的表情，後來他們乾脆一起擠到小小的洗手間裏，給男孩唱起了歌。每個人都很認真，沒有一個人認為這是一場鬧劇。
多年後男孩長大了。他有了自己的公司，有了帶兩個洗手間的房子。他步入上流社會，成為富人。每年他都要拿出很大一筆錢救助一些窮人，可是他從不舉行捐贈儀式，更不讓那些窮人知道他的名字。
有朋友問及理由，他說，我始終記得許多年前，有一天，有一位富人，有很多人，小心地維繫了一個四歲男孩的自尊。
讀後很感動, 試問你我可曾如此的顧忌及維護別人自尊呢?
Monday, May 11, 2009
Fellowship
Haha, now I understand why Sis Xuat Ngoh asked me to join the fellowship. It is important to grow spiritually together with brothers and sisters in Christ. I had joined Xin Fu Yuan Methodist Church youth fellowship. Most of the members work already...They said members around my age will only join during their sem break. All of them really close . I think its because the group is small. Like the first time I attend CDPC, I was really shocked. Their Sunday's service was held at the second floor of the shoplot. However, people there are really friendly and close. Maybe this is because the church is not so big and everyone know each other well. If I am not mistaken there are doing Chinese Church planting now. Hope that God bless them! Meanwhile, for SCMC, Serdang Chinese Methodist Church, they are also having the Sunday's service only at the second floor of the shoplot. That's why I always tell my mum, Sibu people are so blessed to have so many churches around them. It's so easy to find a church in their residential area. 1 thing I am so sad, the church I am attending in Sibu is so big or maybe I should use the word "huge", but the church I am attending in Subang...But I believe God never do wrong things. He will has his own plan and hope that all churches will continue to shine in their residential area. Special thanx to Lilian who invite me to join Xin Fu Yuan Methodist CHurch Youth fellowship....
Tuesday, April 28, 2009
Holiday!
Haha! Again I'm back...Back to Sibu here. The night I reached here, I followed my mum to the last rehearsel preparation for the Sunday Service which will be conducted by kids. Erm...what I can say is Sunday's School nowadays are totally different from old days. Sorry to say I really hate Sunday's School when I am young. Maybe I dun know chinese which make me felt so left out among my friends. However, I only attend Sunday School until primary 4 only. After that, all the students have to bring chinese bible and read, for me :"that's it. Finish". So, I joined aunty Ma Nar (Malay) bible class lo. So that's my old stories. Haha..
Subscribe to:
Posts (Atom)